Personal – Van single kattenvrouwtje naar burgerlijk leven

Van single kattenvrouwtje naar burgerlijk leven - Diyaata.com

Daar sta ik dan. Vrijdagavond, boontjes te doppen in de keuken. Niet mijn keuken maar de keuken van mijn lief. Woensdag nog viel ik naast hem in de auto in slaap. Vorig weekend liepen we samen in de supermarkt, alsof we nooit anders gedaan hadden. Van single ‘kattenvrouwtje’ ben ik binnen drie maanden tijd veranderd in de meest burgerlijke versie van mezelf. En ik hou ervan.

Insta stories? Ik vergeet ze vaak. Mijn blog? Is even van ondergeschikt belang. Tijd spenderen, herinneringen maken maar ook simpelweg het ‘samen zijn’ gaan voor alles. Het huis samen schoonmaken, ik vertel niets dan de waarheid als ik zeg dat ik zelfs daar van geniet. Jullie verklaren me nu allemaal voor gek en zullen me gekscherend waarschuwen:

Haha dit gaat voorbij, dat is alleen die eerste periode!

En ja, jullie hebben gelijk. Dat weet ik, dat besef ik me. Maar dat maakt het genieten van nu niet minder. Ik heb het altijd geroepen: ik ben niet gemaakt voor het single leven. Het ligt me niet, het bevalt me niet en ik zal er me nooit thuis in voelen. Nooit niet. Ook niet in de periode nadat mijn vorige relatie eindigde, het is gewoon niet wie ik ben.

Tuurlijk, ook ik heb op de bar staan dansen en weleens gekust met een random persoon of twee (sorry pap en mam). Maar dat is leuk op dát moment, niet als je weer terug thuis in bed ligt en langzaam weer nuchter wordt. De kater indaalt en je je uitgaansoutfit in de wasmachine mikt. De chille zondag begint en je Netflix opstart, waar je zonder overleg je eigen serie weer verder kijkt. Niet hoeft te discussiëren over wat er gekeken gaat worden. Zelfs dat, dat vind ik namelijk fijn.

Het is echter niet zo simpel om iemand te vinden die alle vakjes aantikt. Iemand die je non-stop dat vertrouwen geeft, dat het goed zit. Dat je alle liefde krijgt die je hoopt te verdienen, en dan nóg meer. Iemand waarmee je eindeloos kunt kletsen en op één level ligt. Iemand bij wie je de slappe lach kunt krijgen en ook je tranen kunt laten lopen. Heel vaak twijfelde ik aan mezelf, stel ik te hoge eisen? Bestaat dat échte echte verliefd worden nog wel? Is dat niet iets uit de pubertijd?

Je laat mijn stormen liggen. Troost mijn ogen droog. Boven regen en donkere wolken. Teken jij een regenboog. – lief leven.

Tot ik hem ontmoette. Ik heb nooit durven hopen dat het zo goed zou aanvoelen, als het nu doet. Maar dat doet het dus. En dat maakt werkelijk elke stap van dit burgerlijke leven heerlijk. Als hij op zondagmorgen een schaaltje vers gesneden fruit voor mijn neus zet aan de eettafel, vliegen de vlinders in het rond. En dat doen ze momenteel dus ook nog als ik daarna de stofzuiger aanzet en hij ondertussen de badkamer boent. Inmiddels zijn de (gezellige) discussies begonnen en dreig ik volgend jaar zelfs te gaan kamperen. In een tent. Ik laat zelfs mezelf versteld staan.

Ik wil niet meer anders, dan dit burgerlijke leven. Sterker nog, ik wil meer! En dus ben ik wat minder online en wat meer offline. Mocht je me dus missen, weet dan dat ik wellicht de keuken aan het poetsen ben. En ervan geniet.

Related Posts

by
Previous Post Next Post

Comments

  1. Reply

    Wat een fijn bericht om te lezen, het geluk straalt er vanaf! Geniet er lekker van!

Wil je een berichtje achterlaten? Leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

0 shares
%d bloggers like this: