Reading is dreaming.. Lieveling

Tijd voor boek recensie numero twee! Een maand geleden vertelde ik jullie al dat een vriendin van mij zo lief is om haar boekenliefde graag met jullie te delen hier op Diyaata. Vandaag haar kijk op het boek ‘Lieveling’ van Kim van Kooten. Weten jullie nog dat ik dit boek aanraadde als cadeautip in november? Zonder dat ik het wist had zij ‘Lieveling’ dus kort daarna al op de boekenplank staan!


“Puck is vijf jaar en woont met haar moeder in een achterstandswijk in Rotterdam. Op een dag verhuizen ze naar een kapitale villa in Zwijndrecht, waar de nieuwe man van haar moeder woont. Het lijkt een sprookje: de man – die door Puck ‘ome Meneer’ wordt genoemd – ontfermt zich over het meisje. Ome Meneer overlaadt haar met cadeaus, wast drie keer per week Pucks haren en samen maken ze lange tochten in zijn grote auto.”

Deze roman is in november 2015 verschenen en kwam ik begin december in een boekwinkel tegen. Ik heb het boek vervolgens in 1,5 dag uitgelezen. Ik lees bijzonder graag maar eerlijk is eerlijk, ik lees zelden een boek zo snel uit. Ik kan nog steeds niet helder verwoorden waarom ik alles kon wegleggen om dit verhaal uit te lezen. Ik hou van een donker randje in verhalen maar ik denk dat ik bij dit boek meer dan anders hoopte op een ‘en ze leefde nog lang en gelukkig’.

Kim van Kooten vertelt op een bijzondere manier het levensverhaal van haar vriendin Pauline Barendrecht. Het verhaal is gefictionaliseerd waardoor het geen zuiver autobiografisch werk maar een spraakmakende vertelling is geworden. Ik ontdekte dat ik graag wilde weten wat wel en wat geen werkelijkheid was. Welke aspecten zijn fictie en welke niet? Ik kwam er later achter dat dit er helemaal niet toe doet. Voor mij staat dit verhaal ver van mijn werkelijkheid en daar ben ik dankbaar voor. Dit vooral omdat ik besef dat elk aspect een gruwelijke werkelijkheid voor iemand anders kan betekenen.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de vijfjarige Puck. Samen met haar doorloop je een aantal jaren van haar jeugd. Je leert door haar ogen naar de wereld kijken waarin ze gevangen zit. Haar moeder is gelukkig wanneer ze een man treft die geld genoeg heeft, haar én haar dochter uit de Rotterdamse achterstandswijk bevrijd en voor hen belooft te zorgen. Hoewel moeder doorheeft dat haar relatie met deze man niet vlekkeloos is wegen de voordelen vele malen zwaarder dan de nadelen waarvan ze zich bewust is. Moeder is als het ware gevangen in haar eigen wereld en verliest de grip op haar leven en die van haar gezin.

Deze nieuwe man van haar moeder wordt door Puck ‘Ome Meneer’ genoemd maar hij blijft er op aandringen dat zij hem ‘papa’ noemt. Hij is erg betrokken en overlaadt haar met speelgoed en aandacht. Aandacht die ze niet gewend is en die ze steeds minder fijn vindt. Naarmate de jaren voorbij gaan beseft Puck steeds beter wat er niet juist is aan haar werkelijkheid.

‘Snap jij dat nou, Pikkedoos?’ zegt mijn moeder. ‘Ik ben toch veel knapper?’

Papa geeft geen antwoord. Hij kijkt in de wijnkaart en wrijft met zijn hand over mijn been. Papa is niet verliefd op mama, hij is verliefd op mij.

Puck wordt misbruikt.

‘Ik ben waarschijnlijk de enige tienjarige ter wereld die nog steeds iedere dag gehaald en gebracht wordt. Ik weet in ieder geval zeker dat ik de enige ben in Zwijndrecht. Ik ben hier ook de enige tienjarige met een eigen paard (weet ik zeker). De enige tienjarige die zijn eigen haar niet mag wassen (weet ik zeker, ik heb het laatst heel onopvallend rondgevraagd). De enige met een surfplank (weet ik zeker). De enige met nachtmerries die zo eng zijn dat ik soms maar gewoon de hele nacht wakker blijf (weet ik bijna zeker want ze gaan allemaal over papa en ik kan me niet voorstellen dat er nog meer mensen zijn die over mijn vader dromen). De enige met een moeder die haar eigen naam niet kan schrijven (niet rondgevraagd, vind ik zielig voor mama, maar weet ik eigenlijk wel zeker). De enige die iedere zondagochtend in zijn blootje op de foto moet (weet ik zo goed als zeker, maar niet rondgevraagd). Volgens mij ben ik ook de enige tienjarige die weet wat seks is (maar dat durf ik natuurlijk al helemaal niet aan andere kinderen te vragen, of zij het ook weten en zo ja, van wie ze dat dan hebben geleerd).

‘Goedemorgen Puck, ben je er weer?’ Meneer Hofslot kijkt me aan. Hij zit in zijn eentje in het lokaal, ik ben de eerste.

‘Hoi pipeloi,’ zeg ik.”

De enige die lijkt te vermoeden dat Puck niet is zoals ze had kunnen zijn is haar meester. Hij doet meerdere pogingen met haar te praten maar pas als Puck op latere leeftijd in het ziekenhuis ligt durft ze hem haar geheim te onthullen. Dit pakt helaas niet uit zoals zij en de meester hadden gehoopt.

Hiermee is het verhaal nog niet klaar. Je hoopt (en verwacht misschien ook wel) dat zodra Puck om hulp durft te vragen dat ze in bescherming genomen wordt en dat alles langzaam beter zal worden. Dit verhaal sleurt je echter mee het diepe in en toont dat er na regen niet altijd zonneschijn komt maar dat een lange periode van donder en bliksem niet altijd onvermijdelijk is.

Het bijzondere aan dit verhaal is dat het misbruik niet letterlijk wordt omschreven maar dat je tussen de regels door de gruwelijkheden ervaart. Het onderwerp is zwaar maar het verhaal leest erg licht vanwege het perspectief vanuit Puck en de humor die erin verweven is.

Pas na het lezen van dit verhaal heb ik het fragment van De Wereld Draait Door bekeken waarin Pauline en Kim te gast zijn en vertellen over hun boek. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb omdat ik daarin het einde vond waarmee ik dit verhaal kan afsluiten. Ik raad jullie sterk aan eerst het boek te lezen en daarna dat fragment te bekijken. Laat je eerst bevangen door het verhaal voor je op zoek gaat naar het ‘happy end’.

Ik lees fictie en non- fictie en deze tussenvorm kon ik vooral achteraf bijzonder waarderen. Het is geen ‘leuk’ verhaal om te lezen en dat ‘happy end’ waar je op hoopt lijkt niet te bestaan. Het is echter wel erg mooi geschreven en het is goed dat juist deze onderwerpen in verhalen worden verwerkt.

Het is deel van onze werkelijkheid en daar mogen we onze ogen en vooral ons hart niet voor sluiten.


Ja, ik ben ingepakt. Ik had dit boek al op mijn lijstje staan en nu zeker weten! Tijd om een rust momentje in te plannen! Hebben jullie dit boek al gelezen?

Lieveling is verkrijgbaar via Bol.com, zowel als hardcopy als als E-book. Hieronder vind je de directe links!

Tags: boek

Related Posts

by
Previous Post Next Post

Wil je een berichtje achterlaten? Leuk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

0 shares
%d bloggers like this: