Sushi drama date numero twee – Column #2

Sushi Drama Date

Terug appen naar m’n date, dat was er dus niet meer van gekomen. We hadden een hele avond in het sushi restaurant om te praten over hoe het met me ging dus dat moest maar voldoende zijn. Wél appte ik met vriendin om te peilen hoe casual gekleed iedereen was. Dat bleek echt casual te zijn, phew. Een beetje opfrissen moest maar genoeg zijn voor deze avond, het was immers geen échte date.

Zoals altijd en overal, was ik te vroeg. Ik parkeerde m’n auto en besloot lekker feministisch alvast in m’n eentje het restaurant binnen te gaan. Oké ik had het ook gewoon heel koud en had geen zin om als een ‘wachtende vrouw’ in de auto te zitten. Op naar het restaurant dus waar ik een tafel in een hoek uitkoos. Lekker rustig. Én tactisch. Erg tactisch. Het was een tafel voor zes personen en dus ging ik helemaal in de hoek tegen de muur zitten, met het idee dat mijn vriendin naast me kon zitten samen met haar zoontje in maxi cosi of kinderwagen. De mannen konden dan tegenover ons gaan zitten. Perfect.

Niet veel later kwamen ze binnen en nadat ik vriendin, haar man én baby uitbundig had begroet, kwam ik er natuurlijk niet meer onderuit.

Hello Daisy

Hi!

How are you?

Good! And you?

Ik kon dit, ik had net met een hele grote glimlach op mijn gezicht antwoord gegeven op de vraag die ik al 1,5 week lang drie keer op een dag te horen kreeg. I did it. En toen ging er iets mis.

Mijn ‘date’ nam linea recta plaats op de stoel naast mij. Paniek! Dit was niet hoe ik het had uitgedacht, helemaal niet zelfs. En toen, gelukkig, kwam er ook een soort vragende blik bij mijn vriendin naar boven die even niet wist hoe ze de maxi cosi nu het beste kon plaatsen. IK WEL! En dus kon ik vrij subtiel alsnog de tafelschikking naar mijn hand zetten. Problem solved. Date ging tegenover me zitten en legde zijn telefoon en muts op tafel (!).

So Daisy, how are you?

Echt waar, ik heb tot tien geteld. Ik heb echt echt waar m’n best gedaan maar ik kon het niet laten om een kleine sarcastische opmerking te plaatsen. En dus zei ik met net zoveel enthousiasme als 3 minuten geleden:

I’m still good! And you?

De hint kwam niet over, hij gaf serieus antwoord. Naast me hoorde ik wel een proest lachje van vriendin afkomen. Dit ging een avond worden om niet meer te vergeten, we wisten het nu al.

We bestelden drinken en de serveerster vroeg of wij wisten hoe het werkte. Het hele ‘all you can eat’ concept dus, met vijf rondes, vijf gerechtjes per persoon. Kennen we allemaal, toch? Maar de mannen kenden dit concept nog niet en dus lieten we het de serveerster uitleggen, die van schrik spontaan geen woord Engels meer kon. Of nooit had gekund? Wij zijn echter geoefend sushi eters en dus legden wij het concept zelf nog maar een keertje uit.

Het kwartje was gevallen, dachten we. Vriendin en ik begonnen dus fanatiek nummertjes te noemen en streepjes neer te pennen, hungry! Tegenover bleef het stil, akelig stil. Ik besloot mijn date een duwtje in de goede richting te geven:

So what do you like? Salmon maybe? Or egg, cucumber? White fish or shrimps?

Yes, yes

Euh… So which one?

Yes you choose

Okay hier kan ik niet tegen. Je weet toch verdorie wel wat je lekker vind? Dus ik duwde de menukaart nogmaals onder z’n neus. Er staan immers plaatjes op dus makkelijker dan dit ging het niet worden. Dat klopte, het werd alleen maar ingewikkelder. We hebben op goed geluk wat streepjes voor meneer gezet en dat ging dus mis, want sushi was niet aan hem besteedt. Top.

Geen paniek, dan kon ‘ie gewoon starten met de warme gerechtjes, vandaag waren we niet al te moeilijk. Hij wel want het enige wat hij zei was:

Beef, beef

Okay, die kon ik wel ergens vinden. Maar hee hallo, je kunt toch zelf wel op de kaart kijken en gewoon je nummertje doorgeven? Samen praatten we hem nog wat kip aan (werkt in Afrika altijd goed) maar ook dat bleek geen succes te zijn en eigenlijk stopte hij al heel snel met eten. Wij niet, wij keken al een week uit naar onze sushi date en dus bestelden wij gewoon.

So Daisy.. you didn’t text me back

Today? No, cause I was at work and I’m here with you now

…..

Not amused, hij was not amused. Ik zocht afleiding bij de baby en besloot er niet teveel aandacht aan te geven. Baby op schoot, nog meer afleiding! Ik zat gezellig te keuvelen met de kleine en ik lette een milliseconde eventjes niet op. En daar had dit schattige mannetje ineens mijn glas cola light vast, die nog helemaal vol zat. En toen niet meer. In een reflex kon ik het glas nog rechtop zetten voordat alles over de tafel heen was gegaan maar de grootste hoeveelheid was toch wel in mijn date zijn muts beland. Nam goed op, die gebreide muts. Hij raakte compleet in de paniek en ik kon niet anders dan denken: HAHA, wie legt dan ook zijn muts op tafel?! Baby keek net als ik gebiologeerd toe hoe hij hysterisch zijn spullen probeerde te redden en toen hij eenmaal rustig was en de schade best meeviel vroeg ik maar of het ging. Jaja, het ging wel. Mooi. Heb je wel eens he, ongelukjes, niks aan te doen.

Het was toetjes tijd! De mannen waren al een hele tijd terug gestopt met eten en dus stortten vriendin en ik ons op het uitkiezen van toetjes. Vriendin had zin in citroen ijs en bestelde nog een paar mini gerechtjes. Ook ik had twee soorten uitgekozen en niet veel later werd alles op tafel gezet. En voordat we met onze ogen konden knipperen was ineens het citroen ijs verdwenen. Zo bij mijn date onder zijn neus. Vriendin probeerde het nog te redden:

Oh that’s lemon ice, are you sure you like it?

Yes, yes

En dus kon ze fluiten naar haar citroen ijs, wel verdorie. Bij de laatste ronde bestelden we opnieuw een citroenijs, al was het maar om een statement te zetten.

Tijd om naar huis te gaan. Vriendin ging de rekening betalen, okido. Totdat haar man ook ineens verdween! Was dit afgesproken werk? Ik probeerde mijn aandacht op de baby te vestigen maar ik was te laat:

Daisy, you come for me tomorrow?

Euh… I come for you?

Yes, you come after your work to me, cause i don’t know your place

Euh no no I have a busy day and then dinner at my parents

But I’m going home the day after

Yes, sorry

Oh wat een slecht excuus Daisy, maar ik gaf er echt niks om. Tijd om naar huis te gaan! Ik had heerlijk gelachen met vriendin, fijn gekroeld met haar zoontje en tja, die date? Die was geen succes maar ik had het weer eens geprobeerd.

Via Messenger ging het verhaal door en werd me non-stop verteld dat ik hem moest komen ophalen de volgende dag. Waar ik wederom nee op zei. En deze man kent geen nee. Het bleef maar aanhouden en zelfs toen hij eenmaal terug was in Parijs bleven de berichtjes ‘Hi Daisy, how are you’ driemaal daags binnenkomen. Ongeacht hoe vaak ik dit al genegeeerd had. Inmiddels heb ik de blokkeer functie maar ingeschakeld, ik werd gillend gek.

Dus wat heb ik hier wederom van geleerd? Sushi eten op een eerste date? NO GO! Al moet ik zeggen dat als je dit met mij overleeft, je waarschijnlijk wel een keeper bent.

Anyone in for a challenge?

 

 

 

 

 

 

Related Posts

by
Previous Post Next Post

Comments

  1. Reply

    Hahaha geweldig! Was al de hele week benieuwd naar het vervolg, maar man. Wat een kneus! Sorry dat ik het zeg 😉 vind het knap dat je het nog zo lang hebt volgehouden hoor!

    1. Reply

      Haha erg he! Ah gelukkig, was ik misschien toch niet zo’n bitch als ik dacht 😉

  2. Reply

    Hahahaha ohhh wat erg dit! Niet voor herhaling vatbaar ? Heb plaatsvervangend schaamte

    1. Reply

      Nee hoor er komt zeker geen tweede date ?

Wil je een berichtje achterlaten? Leuk!

20 shares
%d bloggers like this: